Twórczość
Twórczość prozatorska Bolesława Prusa wypada aż do największych osiągnięć literatury polskiej. Najbliższa jest pracom takich pisarzy w charakterze Karol Dickens i Anton Czechow.
Początkowo Prus prezentował prąd pozytywistyczny, w następnej kolejności obrał trend realistyczny.
Tematem jego wczesnej twórczości było występ krzywdy społecznej skontrastowanej spośród jałowością życia zamkniętego w swoim świecie ziemiaństwa (Dusze w niewoli, Anielka).
W tym czasie był Prus świadkiem tragedii losów ludzkich i niesprawiedliwości społecznej, spowodowanych w znacznej części zderzeniem spośród wczesnokapitalistyczną gospodarką (Powracająca fala). Zachodzące zjawiska społeczno-gospodarce Prus poddawał w swojej twórczości analizie i ocenie.
Jego pierwszą powieścią była Placówka (1885-1886) - powieść naturalistyczna ukazująca się oryginalnie na łamach czasopisma "Wędrowiec". po pewnym czasie powstała jego epicka pejzaż ówczesnej Warszawy spośród lat 1878-1879 - powieść Lalka (1887-1889 w "Kurierze Codziennym", wydanie książkowe 1890). Prus napisał podobnie powieść społeczno-obyczajową Emancypantki (1890-1893 w "Kurierze Codziennym", wydanie książkowe 1894). W swojej jedynej powieści historycznej Faraon (1895-1896 w "Tygodniku Ilustrowanym", wydanie książkowe 1897) przedstawił, w układy od fragmentu historii starożytnego Egiptu, mechanizmy władzy, państwa i społeczeństwa. Faraon, w charakterze powieść polityczna, był ulubioną książką Józefa Stalina; niektórym późniejszym czytelnikom przekładu angielskiego losy jej bohatera Ramzesa XIII przypominały tragiczną zejście prezydenta USA Johna Kennedy'ego. po pewnym czasie w roku 1909 wydał wciąż jedną powieść Dzieci (1908 w "Tygodniku Ilustrowanym", wydanie książkowe 1909), w której poddał krytyce rewolucję rosyjską 1905 roku. zejście pisarza przerwała prace ponad ostatnią, niedokończoną powieścią Przemiany (1911-1912 w "Tygodniku Ilustrowanym").
W latach 1953-1970 ukazało się w 21 tomach wydanie Kronik.